İşte o televizyon programları da bu ikinci önermeyi haklı çıkarır gibi görünüyor. Kanal D’de yayınlanan “Sahte Gelin” programı, bir başka “evlilik programına” katılan bir gencin, ailesini tanımadığı bir kızla evlenmeye ikna etmesi üzerine kurulu. Oyunculardan oluşan “kız tarafı”, iki ailenin program kapsamında “tanışması” için düzenlenen akşam yemeğinde birbirine giriyor ve müstakbel gelinin karmaşık geçmişi ortaya dökülüyor. Programın amacı da zaten, bu kabul edilemez gerçeklere rağmen, sahte damatın ailesini, o kızla evlenmek konusunda ikna etmesi. Kızın barlarda şarkıcılık yaptığı, sayısız ilişki yaşadığı ve bunların birinden bir çocuk dünyaya getirdiği, “meçhul” yollarla çok para kazandığı gibi bir dolu “korkunç gerçek”, sahte gelinin sahte babası, sahte üvey annesi, kuzeni ve kardeşi arasında geçen sahte bir kavgayla ortaya dökülüyor. Gerçek aile, ödüllü bir evlilik yarışmasının setinde bulunduğunu düşündüğünden, bütün olanları kaydeden kameraları yadırgamadan bu sahte kavgayı şaşkınlıkla izliyor. Durum gerçekte son derece dramatik. Yapımcılar, sahte gelin karakterini o kadar sıradışı hale getirmişler ki, “Türk toplum ve aile yapısının” bırakın bu izdivacı desteklemesini, tartışmalara tanık olmayı sürdürmesini bile beklemezsiniz. Ama “büyük ödül”, gerçek ailenin tahammül sınırlarını o kadar genişletmiş ki, gerçek baba, gerçek annenin huzursuzluğunu “sen karışma” buyruğuyla yatıştırıyor. Zaten bir süre sonra gerçek anne de kendini oyuna kaptırıyor ve tartışmanın bitmesi sorunun çözülerek evlilik anlaşmasının yapılması için, sözcüğün gerçek anlamıyla ter döküyor. Sadece açığa çıkarılan sahte yaşamöyküsü değil, bu gelin ve ailesinin tartışma biçimleri, seçtikleri kavga sözcükleri ve birbirlerine ithamları da, ortalama değerler açısından yenir yutulur cinsten değil. Ama işte, “büyük ödül”, etrafında nice aileler kurulan ve yıkılan, cinayetler işlenen, kan dökülen o yüce değerlerden, basılıp şişirilmiş o ‘ahlâk’tan daha geçerli gibi görünüyor.