AKP içindeki dostlarımızın yakınmaları kulağıma geliyor: ‘Fatih Bey bizi severdi ama şimdilerde çok kötü bindiriyor. Ne yaptık?’ Ben kimseyi kara kaşı, kara gözü için sevmem, beğenmem. Doğrudur, AKP’nin çok takdir ettiğim yönü vardı. Bir kısmı hâlâ var. Ama ben ‘doğruları’ sever, ‘doğruları’ takdir ederim. Bana sitem edenler, önce bir dönüp kendi partilerine baksınlar. Bugünkü AKP ile 1 yıl, hatta 6 ay önceki AKP acaba aynı parti mi? Gidişattan kendileri memnun mu? Yapılması gerekenler yapılıyor mu? Allah aşkına söylesinler, bir ülke ‘medya ile inatlaşarak’ yönetilir mi? Medya istiyor diye doğruyu yapmamak, medya istemiyor diye yanlışı yapmak iş mi? Türkiye’nin umudu haline gelmiş bir partinin ‘sıradanlaşmasına’ göz yummak vatanseverlik mi? Hırsızlara göz yummak, parti içinde barınmalarına izin vermek partinin o çok iddialı adıyla bağdaşıyor mu? Ya tutarsız dış politika hamlelerine, ikincisi düşünülmeden atılan birinci adımlara ne demeli! Doğrudur, ben AKP’yi beğenirdim. Pek çok politikalarına destek vermekten ‘küfür yeme pahasına’ çekinmedim. Ama ortalıkta ‘destek verecek bir politika’ olması şartıyla... (...) Ben Tayyip Erdoğan’ı ‘cesareti ve gözü karalığı’ nedeniyle çok severdim. Ama koltuk onu da değiştirdi galiba.

Başa dön