Ancak aynı gazetenin yazarı Gülay Göktürk köşesinde kapatmayı savunuyordu: “SEKA’nın satılması kararı, ne böyle duygusal gerekçelerle, ne de sendikaların efelenmeleriyle değiştirilmemesi gereken bir karardır. Bu somut bir hesap kitap meselesidir. Karşımızda teknolojisi son derece eskimiş, yıllık zararı 30 trilyonu bulan bir işletme var. Bunu yenileyip işletmek mi daha akıllıcadır, yoksa satıldığında doğacak sosyal problemi göze alıp satmak mı? 10, 20 ya da 50 milyon dolar yatırım yapılıp yenilendiğinde verimli işletilebilecekse, neden şimdiye kadar işletilememiş ve bu hale getirilmiştir? Aynı devlet işletmeciliği süreceğine göre bundan sonra verimli işletilebileceğini söylemek için ne sebep vardır?”