Geçtiğimiz günlerde Seyhan Belediyesi tarafından açılan “Hayır Çarşısı”nın önü yardım alabilmek için bekleyen insanlarla dolu… Gelenlerin çoğunluğunu kadın ve çocukların oluşturduğu çarşıda herkes bir an önce ihtiyacını alıp gitmek için uğraşıyor. Fakat bu pek kolay olmuyor. Kapı önünde yardım alabilmek için bekleyen insanlar teker teker içeri alınıyor. Önceden isim yazdıranlar birkaç parça eşya alıp uzaklaşıyor. İsmini yazdıramayanlar ise bir an önce sıranın kendilerine gelmesini bekliyor. Bekleyenlerin arasında okuma yazmayı bilmeyen ama mecbur olduğu için gelip uzun süre bekleyip giden kadınlar da var. Kadınların birçoğu çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak için geldiklerini anlatıyor. Kapının önünde büyük bir uğultu var. Bir çocuk “Okul çantası istiyorum anne” diye bağırıyor. 4-5 yaşlarında diğer bir çocuk ise annesine “Bize oyuncak verecekler mi” diye soruyor.
Annesinin elinden tutan çocuğun yanına yaklaşıyoruz. On iki yıl önce Diyarbakır’dan Adana’ya göç etmişler. Çocuğun annesi sıkılıp ismini dahi vermek istemezken, oğlu “Adile” diyor, “Annemin adı, Adile”. Kadın, 6 çocuğunun olduğunu, 5’inin okula gittiğini söylüyor. Bir süre bekliyor kadın ve “Her yerde torpil işliyor” diyerek ve hiçbir şey alamadan çocuklarıyla bulunduğu yerden uzaklaşıyor.
Halime Alpsu da yardım almak için çocuklarıyla birlikte çarşıya gelenlerden.