Çamlıca, Eskişehir’in en büyük mahallelerinden biri. Ama mahalle, büyüklüğüne rağmen, alt yapıdan nasibini alamamış. Mahalle sakinleri, kent merkezindeki “Avrupa kenti oluyoruz”, yazılı panoların kendileri için bir şey ifade etmediğini belirtiyor.
5 yıl önce Niğde’den gelen Seher Ersaçgül, eşinin kağıt toplayarak geçimlerini sağlamaya çalıştığını anlatıyor. Biri lise, ikisi ilköğretim okuluna giden 3 çocuğu var. En büyük sorunları, su olmaması. Suyu, 2 kilometre uzaklıktaki camiden getiriyorlar.
Evlerinin yapımı daha bitmemiş. Tüm aile bir göz odada kalıyor. Diğer odalar inşaat halinde. “Buna da şükür” dedikten sonra Seher Ersaçgül anlatmaya başlıyor: “Çamlıca’da ufak bir arsa satın aldık. Eş dost hep birlikte üzerine iki katlı bina yaptık. Su bağlatmak için belediyeye gittiğimizde bizden proje ve zemin etüdü için 2,5 milyar lira istediler. Bu parayı yatırmazsak evimize su bağlanmayacağını söylediler. 2,5 milyar lirayı nerden bulacağız? Kağıt toplamakla kazanılır mı? Karnımızı zor doyuruyoruz.”
Mehmet Şen de arsasına akrabalarının, komşularının yardımıyla ev yapanlardan. Kısa süre önce malulen emekli olmuş. “Komşulara göre rahatım. Bizim evin yanında abimin evi var. Suyu ondan alıyorum. Sosyal güvencem var. Komşu hastalansa ne yapacak” derken, Ersaçgül araya giriyor: “Geçende çocuk hasta oldu. Hastaneye kim götürecek. Komşudan öksürük şurubu aldım.”
Şen “Adresimize her gün belediyenin hizmetlerini anlatan gazete geliyor ama su gelmiyor” diyor.
| 
Başa dön