Dünya [03.11.03]

İşyerlerindeki haksız ve keyfi uygulamalara karşı başlayan posta grevi yayılarak devam ediyor. Yaklaşık üç hafta önce başlayan ve CWU (İletişim İşçileri Sendikası) sendikası genel merkezinin desteklememesine rağmen, işçiler grevi sürdürmekte kararlı görünüyorlar. Bu konuda görüşlerini dile getiren işçiler, patronların; haksız uygulamaları ve posta işkolundaki sendikayı etkisizleştirmelerine karşı grevden başka yapabilecekleri birşeylerin olmadığını ve bu uygulamalar kalkana kadar greve devam edeceklerini belirtiyorlar.

Patron-medya işbirliği

Royal Mail (Kraliyet Posta Servisi) patronları ise köşeye sıkışmış olmalarına rağmen işçileri tehdit etmeye devam ediyorlar. Bunun son örneğini de Royal Mail patronlarının, menajerlerden, greve çıkan bölge ve işçiler hakkında bilgi toplamalarını istemeleri oldu. Bunların yanı sıra posta servisinin durmasıyla mağdur olan insanların ardı sıra görüşlerini yayınlayan televizyon ve gazeteler, posta işçilerinin neden greve gittiklerine dair en ufak bilgileri bile vermemeye dikkat ediyorlar.

Greve çıkan işçiler, başka şirketlerin posta işine gireceklerini ve Royal Mail’in birçok işini kaybedeceği yalanı ile korkutulmaya çalışılıyor. Londra’da başlayan greve ülke çapında yaklaşık 40 bin işçi katılıyor. Londra’da greve birkaç bölge dışında yüzde 80 katılım var. Bu oranın yakında yüzde 100’e çıkacağı tahmin ediliyor. Londra’nın yanı sıra yaklaşık 15-20 bölgede daha grev başlamış durumda.

İşçiler güçlenecek

İşçilerin sendika merkezine rağmen greve çıkmaları, uzlaşmacı sendika yönetimlerine de bir uyarı niteliğinde. Grevi ‘yasadışı’ olduğu gerekçesiyle desteklemediklerini dile getiren sendika merkezi ise, ‘desteklemiyoruz ama işçilerimiz greve çıktıklarına göre onlar adına görüşmelerde varız’ diyor.

İşçiler, kendilerini dinlemek yerine daha çok patronları dinleyen sendika yönetiminin bu grev ile politikalarını bir kez daha gözden geçirmek zorunda kalacağını söylüyor. Sendika Genel Sekreterliği Yardımcılığına Dave Ward gibi daha mücadeleci bir sendikacının getirilmesi aslında CWU yönetimine işçiler tarafından verilen bir uyarıydı.

Sendikanın daha önce uyguladığı işçiden uzak politikalar, işçilerin güvenini azalttığı tartışmasız bir gerçek. Son grevle işçilerin birlikteliklerini güçlendirecekleri gibi bir anlamda sendikaya olan güvenlerini de tazeleyecekleri kaydediliyor.

Başa dön

İşgal helikopterine füze saldırısı

Direniş günü ilan edilmesiyle sessizliğin hakim olduğu Irak’ta bir ABD helikopteri düşürüldü. Direnişin merkezlerinden biri olarak adını duyuran Felluce , Batılı kaynakların ‘hafta sonu saldırıların yoğunlaşabileciği’ uyarılarının ardından ABD’nin savaşın bittiğini ilan ettiği günden bu yana yapılan en büyük saldırıya sahne oldu. Amerikan kaynaklarına göre, 32 ila 35 kişi taşıyan Chinook tipi helikoptere yapılan saldırı sonucu 15 ABD askeri öldü, 21’i de yaralandı.

Füze saldırısı

Görgü tanıkları, dün sabah saatlerinde Bağdat Uluslararası Havaalanı’na giderken Felluce’de düşürülen helikoptere 2 füze fırlatıldığını gördüklerini söylediler. Bağdat’ta adının açıklanmasını istemeyen bir Amerikalı yetkili, helikopterin ne tür bir silahla düşürüldüğünün henüz bilinmediğini söyledi. İşgal yetkililerinin yaptığı açıklamaya göre, düşen helikopterde, dinlenmek için yurtdışına gidecek askerler bulunuyordu. Düşürülen helikoptere, yine Chinook tipi başka bir helikopterin eşlik ettiği bildirildi. ABD sözcüsü, Chinook tipi helikopterin Felluce yakınlarındaki Amariye’de düşürüldüğünü ve saldırıdan kurtulan askerleri bulmak için yapılan çalışmaların sürdüğünü söyledi.

Bağdat ve Musul’da saldırı

Diğer taraftan, Irak’ın başkenti Bağdat’taki bir bombalı saldırıda bir Amerikan askeri öldü. ABD ordu sözcüsü, ölen askerin 1. Zırhlı Tümen’den olduğunu söyledi. Yaralı olarak hastaneye kaldırılan askerin, birkaç saat sonra yaşamını yitirdiği bildirildi.

Irak’ın Musul kentinde de yol kenarına bırakılan bir bombanın patlaması sonucu 2 ABD askeri öldü, 2 kişi de yaralandı. Irak polisinin verdiği bilgiye göre, bomba ABD araçlarından oluşan bir konvoyun geçtiği sırada patlatıldı. Konvoyda sivil ABD’lilerin de olduğu bildirildi.

Başa dön

Blair’in yalancı vicdanı

Jocelyn Hurndall

Oğlum Tom’un İsrail askerleri tarafından öldürülmesinin ardından başlatığımız hukuk mücadelesinde aylardır hiçbir ilerleme kaydedilmedi. İsrail’in olayı çözmesinden umudumu kestiğim için Blair’e bir mektup gönderdim. Bir foto-muhabiri olan oğlum, Gazze’de görev yaptığı sırada İsrail askerleri tarafından başından vurulmuştu. Tom, çocukların oyun oynamakta olduğu bir caddede yürürken ‘nereden açıldığı belli olmayan’ ateşle öldürüldü. Vurulduğu sırada üzerinde görevli olduğunu belirten fosforlu bir ceket vardı ve kafasına isabet eden kurşunlar beynini dağıtmıştı.

İngiltere Dışişleri Bakanlığı aracılığıyla İsrail mahkemelerinin soruşturma açmasını talep ettik. On üç kişi olayı görmüştü ve Tom’un öldürülmeden hemen önce ve öldürülmesinin hemen ardından çekilen resimler mevcuttu.

‘Hakkınızı arayın’

Tom’un vurulmasının üzerinden altı, soruşturma açılmasının üzerinden ise üç buçuk ay geçti. Ama hiçbir ilerleme yok. İsrail hükümeti şu ana kadar bir özür dileme gereği bile duymadı. Yetkililer olayın karmaşık ve çözülmesi zor bir olay olduğunu söylüyorlar. Ayrıca birçok intihar saldırısı olmaktaymış, bu yüzden de mahkemeler çok yoğunmuş. Bunları bize söyleyen yetkili, pişkinlikle şunu da ekliyor: “Hakkınızı aramaya devam edin.” İngiliz pasaportuna sahip biri intihar saldırısı gerçekleştirdiği zaman İngiltere bunu kınıyor ve İsrail’den özür diliyor. Aynı şekilde; geçtiğimiz haftalarda Gazze Şeridi’nde üç FBI ajanı öldürüldüğünde de Amerika bunu kınamıştı. Peki bu ülkeler neden Tom, Rachel Corrie ve diğerlerinin öldürülmesi karşısında sessiz kalıyorlar?

Yıkıma devam

Bizim ailemizin yaşadığı acı; binlerce insanın ve onların ailelerinin yaşadığı acının küçük bir parçası yalnızca. Oğlumu kaybetmiş olmak beni elbette üzüyor. Fakat yine de benim düzenli bir gelirim, başımı sokabilecek bir evim var. Çocuklarımın oyun oynarken ya da okula giderken kurşunlara hedef olmayacağını biliyorum. Ayrıca uykumun silah ya da tank sesleri ile kesilmesi gibi bir ihtimal de yok. Ama Filistin’deki insanların acıları her gün artarak sürüyor. Daha geçtiğimiz hafta, İsrail ordusu Refah’a bir saldırı düzenlemiş; saldırıda 120 ev yıkılmış, 1.500 insan evsiz kalmış, 8 kişi ölmüş ve 60 kişi yaralanmıştı. Bu saldırıların ardından Tom’un Filistin’deki arkadaşlarından biri olan Anees’ten bir mesaj aldım.

Blair’e sorular

Aness mesajında evinin yıkıldığını bildiriyordu. O ve ailesi evsiz kalmışlardı ve İsrail askerlerinin geri dönüp onları öldürmesinden korkuyorlardı. Neden Tony Blair, kendi vatandaşlarının haklarına sahip çıkmıyor? Neden Tom’un öldürülmesi ile ilgili soruşturmanın sonuçlanması için Şaron’a baskı yapmıyor? Kibarca rica etmenin hiçbir faydası yok. Ki İsrail’in yaptığı zulüm insan algılayışının ötesinde. Ben kendi gözlerimle gördüm: Evler yıkılıyor, zeytin ağaçları yok ediliyor, insanların çalışıp hayatlarını kazanma olanakları ellerinden alınıyor. Filistinlilerin su ve elektrik kaynakları yıkılıyor. Uyulmamasının cezası ölüm olan sokağa çıkma yasakları konuluyor....

İşgalci vicdanı

Filistinde yaşanan terörü anlamak için illa da orada yaşamış olmak gerekmiyor. İnsanlar, BM Güvenlik Konseyi’nde gündeme gelen iki olaya bakarak da orada neler yaşandığını anlayabilirler. Bunlardan birincisi, Yaser Arafat’ın sürgün edilmek istenmesi diğeri de güvenlik gerekçesi ile örülen duvar. Bütün dünyanın kınadığı bu konularda İngiltere ‘nedense’ pasif kaldı. Blair; Irak’a saldırma kararını alırken gerekçe olarak, ‘ilerde tarih önünde suçlanmak, vicdan azabı çekmek istemediğim için...’ demişti. Peki şimdi Filistinlilerin yaşadıkları karşısında onun “vicdan”ı nerede acaba?
(The Guardian’dan çeviren Taylan Özgür Efe)

Başa dön