İşçi-Sendika [11.04.03]

Büyük umutlarla oy verip AKP’yi “tek başına” iktidara getiren emekçilerin umutları, 5 ay içinde söndü. İşçiler, karşı karşıya kaldıkları sorunların çözümünde etkili olmasını bekledikleri AKP’nin önceki hükümetlerden farklı davranmadığını görüyor. Hatta halen AKP teşkilatlarında faaliyet yürütenler dahi bir daha AKP’ye oy vermeye niyetli değil.

Sendikalı oldukları için işten atılan Milli Saraylar işçileri, AKP’nin mağdurlarından. Milli Saraylar’da 10 yıl çalıştıktan sonra sendikalaştığı için işten atılan Remzi Kılıç, AKP’ye oy vermiş. AKP’nin iktidara gelir gelmez ilk işinin onları işten atmak olduğunu söyleyen Kılıç, “Onların yüzünden 4 aydır çalışmıyoruz. Üç çocuğum var, ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanıyorum. Biriktirdiğimiz paralar şimdiden bitti. Akrabalardan borç almaya başladık” diyor. Kılıç, AKP’nin bir dahaki seçimde “havasını alacağını” düşünüyor.

İsmet Baş ise, Milli Saraylar’da 15 yıl çalışmış. Kurşuncu ustası olan Baş, AKP’nin seçim zamanı “iş ve aş vereceğiz” diyerek oylarını aldığını belirtiyor. “Hükümetin başına geçince söylediklerinin tersini yaptılar” diyen İsmet Baş, AKP’ye oy verdiği için “bin pişman!”

Sevinci uzun sürmedi

AKP’nin teşkilatında görevli olduğunu ve bu görevinin halen sürdürdüğünü söyleyen Bakırköy Sümerbank’tan bir işçi, “Adımı vermeyin. Çünkü bu açıklamaları duyarlarsa partiden atarlar. Çocuğum var. Ona iş imkânı için mecburum” diyor. AKP’ye oy vermekle kalmamış, oy da toplamış Sümerbank işçisi. AKP tek başına iktidara gelince de “çok sevinmiş.” İşçi, sevincinin uzun sürmediğini söylüyor: “Oy istediğim insanlar şimdi yüzüme tükürüyor. İşyerinde rozet takamaz hale geldim. Bugün seçim olsa yüzde 15 alamayacağımızı biliyorum.”

Kendilerinden hesap soranlara “Daha erken, bekleyin” demek zorunda kaldığını söyleyen Sümerbank işçisini en çok üzen ise, AKP’nin özelleştirme karşısındaki tavrı. “Özelleştirme olur ve fabrikamız kapatılırsa işsiz kalmaktan korkmamam gerektiğini söylüyorlar. Beni bir yerlere yerleştirip iş bulacaklarmış. Ya diğer adam, solcu diye onun çoluğuna çocuğuna yazık değil mi? Peki bu fabrikalar kapatılırsa benim çocuğuma kim işverecek?” diye soruyor.

Bir daha mı asla!

“AKP’den memnun değilim. Herkes kendi cebini düşünüyor” diyen Sümerbank işçisi, her ay ilçe teşkilatında bir milletvekilinin ya da bakanın katıldığı toplantılar yaptıklarını söyleyerek “Bu toplantılara hazırlıklı gideriz. Her bölgeden sorumlu kişiler burada tabanın görüşlerini ve taleplerini yoklar. Bunun üzerinden gelenleri eleştiririz. Eleştiriler genel olarak ‘Siz konuştuğunuz gibi değilsiniz, halk bizden memnun değil’ şeklinde oluyor” diyor. AKP’nin belli bölgelerde tespit ettiği yoksullara yardım ettiğini söyleyen işçi, insanların ise yardım değil iş istediğini belirtiyor. Bir dahaki seçimlerde değil AKP’ye oy vermeyi, oy kullanmayı bile düşünmediğini açıklıyor.

Başa dön

Tamsa’ya sendika girecek

Sinan Sarısaltık

İş Güvencesi Yasası’nın yürürlüğe girmesiyle birlikte sendikalaşmak isteyen Tamsa Seramik işçileri, baskı ve işten atmalarla karşılaştılar. Torbalı ve Tire’de fabrikaları bulunan Tamsa Seramik’te çalışan 300 işçiden 200’ü hafta başında sendikaya üye oldu. Patronun buna cevabı ise 36 işçiyi işten atmak oldu.

Ancak, Tamsa’da işverenin baskısı daha öncesine dayanıyor. İş Güvencesi Yasası’nın yürürlük tarihi olan 15 Mart’tan önce işçilere kendi hazırladığı sözleşmeyi dayatan ancak imzalatamayan işveren, 16 kişinin işine son vermişti. Sözleşme dayatmasında başarılı olamayan işveren, bu kez sendikalaşmaya girişti.

‘Bu kez kararlıyız’

Tamsa Seramik işçilerinin sendikalaşma çabaları ilk değil. Üç yıl önce de sendikalaşmak isteyen işçiler, patronun işten atmaları ve baskısıyla karşılaştılar. “Biz bu yola baş koyduk. 7 yıldır hep vaat vardı. Aldığımız ücret ve yaşam koşullarımız gün geçtikçe düşüyordu. Şu anda herkes kenetlenmiş durumda” diyen Cevdet Duman, bu kez kararlı olduklarını vurguladı. Faik Ava, 5 yıldır fabrikada asgari ücretle çalıştığını söyleyerek, “Pazartesi günü ekonomik kriz ve savaş gerekçesiyle işten çıkardılar. Ama her nedense sendikaya üye olduktan bir saat sonra işten çıkarıldım. İşten çıkarılmamın nedeninin savaş ve ekonomik kriz olduğuna inanmıyorum. Bir taraftan ekonomik kriz derken diğer taraftan mal yetiştirmemizi istiyorlar” dedi.

“Annemin rahatsızlığı nedeniyle para istedim. Bana dilekçe yazmam gerektiğini söylediler. 10-20 milyon lira almak için bile dilekçe yazmamızı istiyorlar. Ama iki aydır maaşımı bile alamadım. Kendi paramı dilekçe ile almak zorunda kalıyorum” diyen Adıgüzel Türkmen ise; elektrik, su parası ve ev kirasını ödemekte zorlandıklarını söyledi. 8 yıldır fabrikada çalışan Sabri Karatepe şunları anlattı: “3 yıldır zam almıyoruz. İşverenin zam için verdiği para müdürler tarafından belirli işçilere dağıtılıyor. Patronun kendi tarlası var. Tarlasına ektiği ürünleri öğleyin bize yediriyor. Bir dönem sürekli patlıcan yedik. Eskiden yemek sonrasında çay verirlerdi. 2000 yılından sonra bunu da kaldırdılar. Ekonomik krizi bahane eden patron Adana’da yapı kimyasal fabrikası açtı. Biz tüm bu sorunlara rağmen sendikayı işyerine getirmekte kararlıyız”.

Şikâyetçi oldular

İşten atılan işçiler Çimse-İş Sendikası’nda bir araya gelerek toplantı yaptılar. Çimse-İş İzmir Şube Başkanı Kazım Belek, Tamsa’yı yarıaçık cezaevine benzetirken, Türk-İş 3. Bölge Temsilcisi Mustafa Kundakçı ise işçilerin dik durması ve sendikanın işçilere sahip çıkması halinde fabrikaya sendika gireceğini söyledi. İşçiler toplantıda, işten çıkarmaların kendilerini daha da kamçıladığını söylediler. Toplantının ardından işten atılan 36 işçi, Çalışma Bölge Müdürlüğü’ne dilekçe vererek işverenden şikâyetçi oldular. Önümüzdeki günlerde Tire’de ve Torbalı’da çalışan tüm işçilerin katılacağı başka bir toplantı yapılacak.

Başa dön

İşçiler Taksan’ın satışına tepkili

Sultan Özer

Kayseri sanayisinin can damarlarından olan Taksan Takım Tezgâhları San. AŞ’nin yok pahasına satışa çıkarılması, hem işçiler hem sendikacıların tepkileri ile karşılaştı. Çelik-İş Kayseri Şube Başkanı Yunus Değirmenci, seçimlerde AKP’ye oy verdiğini belirterek “pişmanım” derken işçiler, Taksan’ın AKP yandaşlarına peşkeş çekilmek istendiğini söylediler.

Taksan’da yetkili iken yetkiyi Türk Metal’e kaptıran Çelik-İş Sendikası satışa karşı çıkıyor. Satılan diğer kurumlar gibi Taksan’da da üretime son verileceğini belirten Çelik-İş Kayseri Şube Başkanı Yunus Değirmenci, “Taksan’da 4 yıl işçilik yaptım. Çok önemli bir fabrika. 10 binde 1 denilen küçük rakamlarda hatalarla üretim yapılıyor. İhracat bağlantıları olan, kârlı bir kuruluş” dedi.

Kayseri’de daha önce Fransızlara satılan Çinkur’u örnek gösterip, burada şimdi üretimin olmadığına, fabrikanın çürümeye bırakıldığına dikkat çeken Değirmenci, Taksan’a yeni yönetim atandığını, en azından bir-iki yıl süre verip yeni yönetimin bir şeyler yapmasını beklemek gerektiğini söyledi.

Devasa arsası, dört fabrikası, sosyal tesisleri ile Taksan’ın satışının “Kayseri’ye yeni belalar açmak” anlamına geleceğini ifade eden Değirmenci, 380 operatörün de işsiz kalacağının altını çizdi. Değirmenci “Yarın, fabrika arsasının parsel parsel satılmayacağını kim garanti edebilir?” diye sordu.

Çalıştıranların iktidarı

AKP’ye oy verdiğini belirten Değirmenci, “Oy verdiğime bin pişmanım” diyerek, İş Güvencesi, İş Yasa Tasarısı ve asgari ücret ile ilgili politikalarıyla, AKP’nin “çalışanların değil, çalıştıranların iktidarı” olduğunu gösterdiğini söyledi. Değirmenci Taksan’a işçilerin de talip olduğunu ileri sürerek, “satılacaksa işçilere satılsın” görüşünü savunurken, Dışişleri Bakanı Abdullah Gül’e, Taksan’ın MKE’ne devri konusunda öneride bulunduğunu da ifade etti.

İşçilerden mektup

Taksan’da çalışan işçiler ise, tedirgin bir bekleyiş içinde. Fabrikada üretimin durmasından şikâyet eden işçiler, dertlerini mektuplarla dile getiriyorlar. KİGEM’e mektup yazan işçiler, “Şu anda biz çalışanlar ne yapacağımızı şaşırmış durumdayız, bir çıkış yolu bulamıyoruz. Sendika, ‘tazminatlarınızı alıp, gelen adamlarla anlaşarak çalışın’ diyor. Acaba bizlerin sırtından yıllarca aidat kesen kişi ve kurumlar da bu özelleştirmenin içinde yer alıyorlar mı?” diye soruyorlar.

Taksan’a AKP Kayseri milletvekili Adem Baştürk’ün kardeşi Hilmi Baştürk’ün atandığını belirten işçiler, fabrikanın savaştan yararlanılarak parçalanmak istendiğini ifade ettiler.

Başa dön